job job job job job  job           jobjob    

گونتر گراس، آخرین صدای حقانیت جهان خاموش شد

grass

سمیرا نوری/ابتکار >«گونتر ویلهلم گراس» رمان‌نویس، شاعر، نمایشنامه‌نویس، تصویرگر، مجسمه‌ساز و نقاش آلمانی متولد 16 اکتبر 1927 در شهر «دانتسیگ» بود که در سال 1999 به عنوان برنده‌ جایزه نوبل ادبیات معرفی شد. این نویسنده سرشناس در سال 1959 با نگارش رمان «طبل حلبی» که به 24 زبان ترجمه شده است به شهرت رسید. او رمان کوتاه «موش و گربه» را در سال 1961 به چاپ رساند و در سال 1963 «سال‌های سگی» را روانه‌ بازار کتاب کرد. این آثار که هر سه به ظهور نازیسم پرداخته‌اند، به عنوان «سه‌گانه‌ دانزینگ» معروف‌اند.

یکی از جنجالی‌ترین رخدادهای زندگی گونتر گراس، مصاحبه‌ او درباره‌ کتاب «پوست کندن پیاز» در سال 2006 بود که طی آن این برنده‌ نوبل ادبیات اعتراف کرد زمانی عضو ارتش نازی بوده، در حالی‌که پیش از آن تصور می‌شد او به علت آن‌که خیلی جوان بوده، در ارتش نازی عضویت نداشته است. البته او در سال 1944 به عنوان سرباز وظیفه به ارتش رفت.

پس از شش ماه بدون شلیک حتی یک گلوله، در جنگ زخمی و به وسیله نیروهای آمریکایی دستگیر شد. پس از آن در رشته هنر در دانشگاه دوسلدورف و برلین ادامه تحصیل داد و به گروه موسوم به «47» متعلق به هانس ورنر ریشتر پیوست که علاوه بر او نویسندگانی همچون اینگبورگ باخمن و هاینریش بل نیز حضور داشتند.جایزه کارل گئورگ بوشنر سال ۱۹۶۵، جایزه‌ توماس مان ۱۹۹۶، جایزه‌ پرنس آستوریاس ۱۹۹۹ و دکترای افتخاری دانشگاه آزاد برلین از جمله افتخارهای این نویسنده‌ بزرگ آلمانی هستند.گونتر گراس همیشه به دنبال فعالیت‌های انسانی از جمله کمپین برای صلح و محیط زیست بود.

او در روز 16 فروردین 1391(4 آوریل 2012) در اوج مدعیات غرب بر سر برنامه هسته ای ایران شعری را به نام «آن‌چه باید گفت» منتشر کرد که در آن اسراییل را تهدیدی علیه صلح جهانی خواند. این شعرجنجال‌های فراوانی را در میان اصحاب رسانه و سیاست بر انگیخت. چاپ این سروده در سه روزنامه نیویورک تایمز، ریپابلیکا و دویچه سایتونگ خشم مقام‌های اسراییلی را برانگیخت تا جایی‌که ورود این شاعر آلمانی را به سرزمین‌های اشغالی ممنوع اعلام کردند.

Gnter-Grass-German-Nobel-literature-prize-winner-dead-at-87

آقای گونترگراس نویسنده نوبلیست آلمان امروز فوت شدند. گویا ایشان هم مثل سایر نویسنده های بزرگ جهانی از جمله یاشار کمال، شما را به عنوان تنها نویسنده جهانی ایران می‌شناختند. به این بهانه می‌خواستیم از شما درباره ی گونترگراس بپرسیم.
شخصاً متاسفم. این یک آسیب دیدگی عاطفی است. عمر باکمالی کردند. همیشه به ایشان و آثارشان علاقه داشتم. گونتر گراس کارهای بزرگی برای ادبیات آلمان کرد. در آثار او همواره زشتی جنگ و فریب خوردن عامه ی مردم منعکس شد. گراس در جایگاه یک نویسنده و متفکر، به جامعه ی آلمان خدمت کرد.
گراس همیشه نسبت به صلح تعهد داشت. دوره ی جنگ جهانی دوم و تسلط نازی ها را تجربه کرد و با اینکه یک آلمانی بود همیشه طرفدار مردم مظلوم و ستمدیده بود.
چندی پیش در جائی در مورد گراس صحبت کردم و گفتم بعد از از دست دادن راسل، سارتر و آرتور میلر فقط گونتر گراس به عنوان نویسنده ی بزرگ و مطرح جهانی باقی مانده بود. گفتم که امیدوارم عمر گونتر گراس طولانی تر شود، چون شخصیتی بود که آزادی حقوق انسان را تکریم می‌کرد. برای بهبود وضعیت جامعه ی بشری اعتراضات به جا و موثر داشت. و ما همه ی این ها را از دست دادیم.معتقدم با از دست دادن گونترگراس، جهان صدای حقانیتش را از دست داد.
فکـر می‌کنید بین نوشته های شما و ایشان قرابتی وجود دارد؟
خیر. نیست. گراس سبک و داستان خودش را داشت؛ یک شخصیت مستقل و شخیص. من هم سبک شخصی خودم را دارم.
گراس یکی از معدود نویسنده های بزرگ جهان است که دغدغه ی اقتباس سینمائی از آثارش را داشت، تا جائی که در مقام فیلمنامه نویس بر ساخت سه اثر سینمائی از کتابهایش نظارت داشت. آیا شما هم به فکر اقتباس سینمائی از شاهکارهایتان مانند (کلیدر) افتاده اید؟
بستگی دارد چه کارگردانی باشد. کارش چه ابعادی داشته باشد. چه تجربه هایی داشته باشد. و تهیه کننده ی اثر تا چه حدی حاضر به سرمایه گذاری در کار باشد.

Share

output_nrpmHy

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*









بازگشت به بالا


output_nrpmHy
output_nrpmHy
Iran
Reportage
Iran
Iran
Iran
Greenmatech
Iran
notruf

     job