job job job job job  job           jobjob    

نامه‌ی شاه اسماعیل به پادشاه آلمان

نامه‌ی شاه اسماعیل به شارل کن (کارل پنجم) در چهارچوب پیمان هابسبورگ Habsburg–Persian alliance

Habsburg_Persian_alliance

ایران و آلمان دوره شاه اسماعیل متحد نظامی شده بودند و تصمیم داشتند مشترکا به عثمانی حمله کنند که با مرگ شاه اسماعیل این اتحاد ناتمام ماند. اما صفویان احساس اتحاد و وفاداری به اروپا بر ضد عثمانی را در زمان شاه تهماسب در فتح اتریش نشان دادند و مانع سقوط وین شدند به همین دلیل از سوی جهان اهل سنت خائن نامیده می شدند. در حالیکه عثمانی با سوء استفاده از عقاید اهل سنت همیشه در حال تحریک همسایگان سنی در حمله به ایران بود.

نامه زیر یکی از گفتگوهای دو پادشاه هست. آلمان در آن موقع امپراتوری روم مقدس (روم شمالی) نامیده میشد که تا انقلاب 1848 اروپا دوام یافته بود. با خواندن داستان زیر خواهید دانست که ایران همیشه دوست و متحد خوب برای اروپا بویژه آلمان و اتریش بوده است اما فرانسوی ها با عثمانی ها ضد ایران و آلمان متحد شده بودند. عثمانی ها دائما ترکان آسیای میانه را در حمله به ایران تشویق می کردند.

اما متاسفانه اروپا هیچگاه نقش ایران را در امنیت اروپا و جهان بخوبی قدر ندانسته است و امروز هم حتی ضد ایران از وهابی ها ، عربستان و ترکیه حمایت می کنند و در گذشته از صدام حمایت کرده بودند در حالیکه تاریخ نشان داده ایران شیعی بهترین دوست و متحد اروپا بوده است و خطر اصلی برای اروپا و جهان ترکیه، عربستان و تندروهای سنی هستند. شاه اسماعیل در این نامه از اینکه پادشاهان فرنگ در برابر دشمن خطرناک عثمانی متحد نیستند و با هم می جنگند اظهار تعجب کرده است.

متن نامه>

اگر به خواست خدا، این نامه به دست شما رسید خواهید دانست که فراتر پتروس از سوی پادشاه مجارستان با نامه ای نزد ما آمد و ما نامه‌ی آن پادشاه را با خوشی دل خواندیم. اکنون فراتر پتروس را حامل این نامه می‌سازیم و امیدواریم که دریافت آن مایه‌ی خشنودی شما گردد. امیدوارم که به خواسته های من توجه کنید.
ما باید در ماه آوریل، با هم از دو سو بر دشمن مشترک خویش، سلطان عثمانی، بتازیم. سفیری هم یک زمانی از سوی پادشاه سوزیتانی از راه تبریز، پیش ما آمده بود و به دست او به آن پادشاه نامه ای نوشتیم، ولی تا کنون جوابی از او نرسیده است. چنان که از رعایای عثمانی شنیده‌ام پادشاهان عیسوی با یکدیگر در جنگ و جدالند و این مایه‌ی شگفتی است، زیرا که دشمنی ایشان با هم بر گستاخی عثمانی خواهد افزود.

از این روی به پادشاه مجارستان نوشتم که از دشمنی با پادشاهان اروپا پرهیز کند، چه می‌دانم که او [سلطان عثمانی] به عزم جنگ با آن اعلی‌حضرت سپاهی فراهم کرده و با فرستادن پیک و نامه می‌خواهد مرا نیز در این کار با خود همدست سازد، ولی من پیوسته در خواست او را رد کرده‌ام، زیرا چنانکه شما می‌گویید می‌خواهم در بهروزی و بدبختی با شما یار باشم و هر که همدست خویش را تنها گذارد و بدو نامردی کند سزاوار جزای خداوند قهار است؛ بنابراین بایسته است که زودتر سپاهی فراهم کنید و امیدوارم که برای برانگیختن و تحریک شما به نوشتن نامه ای دیگر نیاز نباشد، زیرا راه دور است و فرستادن نامه دشوار. مخصوصاً که سلطان عثمانی دریاها را در دست دارد و فرستادن سفیران دیگر جز این برای ما شدنی نیست.
به سلطان عثمانی باور نداشته باشید. سلطان کسی است که به یک‌دلی و سوگند وفاداری اعتنایی نمی‌کند و در راه نابود کردن شما از هیچ کاری دریغ ندارد. این دشمن نیاکانی چنان پیمان شکن است که قطعاً با شاهنشاه بزرگی که در کشور آلمان پادشاه است به راستی سخن نخواهد گفت.
نوشته شده در شوال سال 924
الحمدالله رب‌العالمین، آمین امین
دوستدار شما شاه اسماعیل صفوی پسر شیخ حیدر
(این نامه به لاتین است و اصل آن در کتابی با نام نامه نگاری‌ها کارل پنجم، چاپ شده است.)

??????????????

The Persian ambassador Husain Ali Beg during the Persian embassy to Europe (1599–1602).

 

Fresco of the Persian embassy to Europe (1609–1615) visiting Pope Paul V in Rome, painted in 1615-1616. Sala dei Corazzieri, Palazzo del Quirinale, Rome.

Fresco of the Persian embassy to Europe (1609–1615) visiting Pope Paul V in Rome, painted in 1615-1616. Sala dei Corazzieri, Palazzo del Quirinale, Rome.

در زمان حکومت شاه اسماعیل مبادلاتی میان وی و کارل پنجم، امپراتور مقدس روم و لایوش دوم با هدف اتحاد علیه عثمانیان انجام شد. کارل که در آن زمان با عنوان کارل اول پادشاه اسپانیا بود بین سال‌های ۸۹۵ تا ۸۹۸ خورشیدی فرستاده‌ای را جهت ایجاد یک اتحاد نظامی به دربار شاه ایران ارسال نمود. لایوش نیز در همین زمان راهبه‌ای سوری به نام پترس مونته لیبانو را با ماموریتی مشابه به دربار ایران فرستاد.

پاسخ این نامه‌ها در تاریخ محفوظ نمانده است. اما شاه اسماعیل به سال ۹۰۲ خورشیدی توسط پترس مونته لیبانو نامه‌ای به لاتین با هدف حملات هماهنگ علیه دشمن مشترک عثمانی برای کارل پنجم فرستاد. فرستادگان ایران در اسفندماه ۹۰۲ خورشیدی در بورگوس درخواست ایران برای اتحاد نظامی علیه عثمانیان را به کارل پنجم ارائه نمودند. به نظر نمی‌رسد از این نامه نگاری‌های اولیه نتیجه چندانی حاصل شده باشد. کارل اتحاد نظامی را پذیرفت اما پیش از صورت گرفتن هرگونه اقدام نظامی مرگ شاه اسماعیل در خردادماه ۹۰۳ عملاً این اتحاد را باطل نمود.

در بیست و نهم بهمن ماه ۹۰۷ خورشیدی (۱۵۲۹ میلادی) کارل پنجم که از پیشروی گسترده عثمانیان در اتریش به سوی وین به شدت نگران بود، از تولدو نامه‌ای به شاه طهماسب صفوی فرستاده و ملتمسانه حمله‌ای انحرافی از سوی ایران به عثمانی را خواستار شد.شوالیه فرستاده شده با صفویان به توافق رسید تا در یک سال آینده حملاتی هماهنگ از شرق و غرب علیه عثمانی صورت گیرد.طهماسب همچنین در پاسخ مراتب دوستی خود با امپراتور هابسبورگ را اعلام داشت بدین گونه تصمیم بر آن شد تا از هر دو سو به امپراتوری عثمانی حمله شود. اما بازگشت فرستاده کارل پنجم بیش از یک سال به طول انجام و تا آن زمان شرایط در ایران تغییر کرده بود. ایرانیان به دلیل طغیان ازبکان شیبانی در شرق کشور با عثمانیان صلح کرده بودند.

در همین بازه زمانی نمایندگانی از سوی فردیناند یکم نیز به سوی ایران رهسپار شدند اما هیچگاه موفق به اتمام ماموریت نگردیدند. سفرای دیگری در سال‌های بعد (۹۱۰ و ۹۱۱) به ایران فرستاده شدند. پس از این مبادلات جنگ طولانی مدت صفویان و عثمانی (۱۵۵۵–۱۵۳۲) روی داد. از آن زمان به محض اردوکشی عثمانیان به اروپا ایرانیان با حمله به مرزهای شرقی سلطان عثمانی را وادار به بازگشت سریع به استانبول میکردند

گابریل دلوز فرانسوی.

گابریل دلوز فرانسوی. در جنگ ضد ایران شرکت داشت و سپاه عثمانی را آموزش می داد.

در همین دوره شاه فرانسوای اول فرانسه، دشمن هابسبورگ، و سلیمان یکم به برقراری اتحادی میان فرانسه و عثمانی نزدیک می‌شدند. رسمی شدن این اتحاد در سال ۹۱۴ (۱۵۳۶ میلادی) خطر هابسبورگ را موازنه نمود. در ۹۲۵ هنگامی که سلیمان یکم به ایران یورش برد، گابریل دلوز از سوی فرانسه به عنوان سفیر و مشاور نظامی به یاری عثمانی در جنگ فرستاده شد. او با راهنمایی‌های تاکتیکی خود به ویژه در مورد چیدمان توپخانه در حین محاصره وان اثر قابل توجهی بر درگیری‌ها گذاشت

تلاش‌های بعدی
صفویان در جریان جنگ‌های ایران و عثمانی بارها با عثمانیان درگیر شده و هربار با وارد کردن ضربه‌های جدی و تضعیف عثمانی و گشودن جبهه‌ای جدید علیه آن‌ها هنگامی که در جنگ با اروپا بودند کمک چشمگیری به اوج گیری هابسبورگ‌ها نمودند. تحقق یافتن اتحادی که شاهان پیشین ایران و هابسبورگ طرح ریزی نمودند تسکین بزرگی برای امپراتوری هابسبورگ بود

پس از یک دوره ناآرامی در ایران، روابط ایران و اتریش در سال ۱۰۰۱ خورشیدی (۱۵۹۳) بازیابی شد، هنگامی که رودلف دوم از پراگ از طریق سفیر ایران در موسکو با شاه عباس صفوی مکاتبه نمود.[۳] کوشش های دیگری برای اتحاد از سوی جهانگرد انگلیسی، آنتونی شرلی به عنوان میانجی صورت گرفت.در سال های بعد اقدامات سیاسی متعددی جهت ایجاد اتحاد های نظامی علیه عثمانیان صورت گرفت که از جمله آنها میتوان سفارت ایران در اروپا (۹۷۸-۹۸۱) و سفارت ایران در اروپا (۹۸۸-۹۹۴) را نام برد.

Share

output_nrpmHy

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*









بازگشت به بالا


output_nrpmHy
output_nrpmHy
Iran
Reportage
Iran
Iran
Iran
Greenmatech
Iran
notruf

     job